Odwodnienia liniowe składają się z wielu ważnych elementów. Jednym z nich są ruszty, które pełnią wiele istotnych funkcji. Jednocześnie są dostępne w kilku opcjach wykończenia, co ma lepiej dostosować taki element do warunków, które panują na danym terenie. Do wyboru jest kilka opcji w zależności od szacowanego obciążenia. Kluczowa okazuje się więc kwestia wytrzymałości. Jak wybrać najlepszy model?
Przy wyborze rusztu do odwodnienia liniowego powinno się wziąć pod uwagę kilka istotnych czynników. Pierwszym z nich jest miejsce montażu. Inne ruszty sprawdzą się w przydomowych ogrodzie, a inne w przestrzeni miejskiej. Kolejną cechą jest rodzaj gruntu. Przy glebie podmokłej, która jest niestabilna lepiej sprawdzą się modele solidniejsze i mocniej osadzone na konstrukcji. Tam, gdzie grunt jest twardy, ruszty bywają lżejsze.
Inną ważną kwestią są warunki atmosferyczne. Gdy teren jest narażony na intensywne opady, lepsze są ruszty odporne na korozję. Podobnie jest w kwestii obszaru przemysłowego, gdzie wybrany model nie może być podatny na działanie substancji chemicznych. Warto zwrócić uwagę również na łatwość montażu i demontażu oraz estetykę, która w przypadku przestrzeni wokół domu powinna być dopasowana do elewacji lub wykończenia ogrodu.
Ruszty do odwodnień występują w kilku rodzajach dostosowanych do różnych warunków. Trzy podstawowe materiały wykorzystywane do produkcji tych elementów to stal, tworzywo sztuczne i modele żeliwne. Każdy z nich nadaje rusztom pewne cechy, które decydują o ich zastosowaniu.
Ruszty do odwodnień ze stali są lekkie, ocynkowane i dobrze współgrają z przestrzenią przydomową, narażoną na mniejszą intensywność. Z kolei modele żeliwne są ciężkie, ale przy tym bardzo wytrzymałe, dlatego poleca się je do miejsc o dużym natężeniu i zwiększonym obciążeniu np. na parkingu. Innym rodzajem są ruszty do odwodnień z tworzywa sztucznego, które wyróżniają się nie tylko lekkością, ale i łatwością montażu, odpornością na korozję, co czyni je dobrym wyborem do terenów rekreacyjnych typu ogród.
Wytrzymałość rusztów podobnie jak same kanały odwodnieniowe ma odzwierciedlenie w klasach obciążenia zgodnymi z normą europejską PN-EN 1433. Obejmuje ona kilka podstawowych wersji dopasowanych do warunków na danej powierzchni.
Przykładowo ruszty klasy A15 (do 1,5 tony) są przeznaczone do terenów zielonych i obszarów dla pieszych. Modele z klasy B125 (do 12,5 tony) to już rozwiązanie odpowiednie na parkingi, garaże i podjazdy. Klasa C 250 (do 25 ton) i wyższe klasy obciążenia rusztów to wersje stosowane na najbardziej trudnym terenie, czyli na ulicach, halach przemysłowych, a nawet lotniskach.
Wybranie rusztów do odwodnienia liniowego, które nie są przystosowane do warunków, czy obciążenia generuje zwykle wiele problemów. W takiej sytuacji najczęściej dochodzi do pęknięcia, czy zdeformowania rusztu, który przestaje wtedy pełnić swoją funkcję. Nie chroni wnętrza kanału przed gromadzeniem się zanieczyszczeń co sprzyja tworzeniu zatorów, a jednocześnie jest elementem niebezpiecznym dla użytkowników terenu.
Innym przykładem są ruszty o zbyt małej przepustowości, czyli niewielkich otworach, które przy większych opadach nie są w stanie nadążyć z odprowadzaniem wody, powodując powstawanie kałuż. W miejscach narażonych na dużą wilgotność brak podwyższonej odporności rusztu doprowadza do korozji i szybkiego zużycia elementu.
