Odwodnienia liniowe to systemy bardzo praktyczne i uniwersalne. Wykorzystywane na różnym terenie i przeciwdziałające zalewaniu z powodu nadmiaru wody opadowej spełniają swoją funkcję, jeśli zadba się o jego właściwy montaż. W przeciwnym wypadku pojawiają się problemy z efektywnością pracy i uszkodzenia, które z czasem stanowią poważny problem finansowy. Jakie błędy pojawiają się najczęściej i jak ich uniknąć?
Od właściwego montażu odwodnienia liniowego zależy skuteczność usuwania nadmiaru wody. Utrata kontroli nad tym, w jakich pozostaje ona miejscach to tylko początek.
Gdy instalacja nie działa tak, jak trzeba, woda zalega na powierzchni, powodując jej degradację i pęknięcia. Dochodzi do tego osłabienie konstrukcji budynku, a także występowanie kałuż, które w okresie zimowym zamarzają, tworząc strefy niebezpieczne dla użytkowników danego terenu.
Naprawa źle zamontowanego odwodnienia może okazać się bardzo kosztowna. Jeśli dojdzie do poważniejszych uszkodzeń, konieczne jest całkowite rozebranie wybranej części systemu, następnie wykonanie prawidłowego osadzenia i montaż nowych elementów.
Jest wiele kwestii, które przy instalacji odwodnienia generują podstawowe błędy. Zwykle dotyczą one źle zaprojektowanego projektu instalacji, a także niewłaściwego przygotowania podłoża.
Jeśli chodzi o konkretne problemy z odwodnieniem, do tych najpopularniejszych należy brak odpowiedniego spadku w stronę kanału, przez co woda nie spływa tam, gdzie trzeba. Błędem jest też płytkie lub niestabilne osadzenie kanałów, prowadzące do obniżenia wydajności systemu i uszkodzenia nawierzchni. Podobny skutek wywołuje brak uszczelnienia pomiędzy elementami instalacji, a więc przecieki do gruntu. Do kolejnego błędu należy zaprojektowanie odwodnienia, nie uwzględniając specyfiki danego terenu, a więc przy większych sumach opadów brak różnorodności (np. połączenie odwodnienia liniowego i punktowego) i zbyt krótkie poprowadzenie kanałów.
W przypadku montażu odwodnień liniowych w obrębie garażu i podjazdu, oprócz wyżej wymienionych błędów pojawia się również niedopasowanie względem obciążenia. Zastosowanie kanałów o niskiej klasie wytrzymałości przy nawierzchni wymagającej większej odporności na nacisk w ruchu samochodowym może przysporzyć wielu problemów. Ruszty ulegają wtedy odkształceniom i pęknięciom.
Innym błędem jest niewłaściwy poziom – ruszt osadzony za wysoko utrudni przejazd, z kolei zamontowany zbyt nisko będzie sprzyjać gromadzeniu się w kanale zanieczyszczeń nanoszonych wraz z wodą i utrudniających drożność systemu.
Choć trudno całkowicie wyeliminować błędy przy odwodnieniu, zadbanie o każdy szczegół pozwoli zmniejszyć prawdopodobieństwo ich wystąpienia.
Przede wszystkim należy zaprojektować instalacje, biorąc pod uwagę strukturę terenu – właściwe spadki, lokalizację, czy sposób odprowadzania nagromadzonej wody. Kolejną kwestią jest podbudowa z betonu lub kruszywa, która musi być wystarczająco stabilna. Nie można zapominać także o zastosowaniu właściwej klasy obciążenia oraz uszczelnienia poszczególnych łączeń. Informacje o tym są zwykle przekazywane również w zaleceniach od producenta.
